Technologie gaat snel. Dat weet iedereen. Maar wat het concreet doet met werk; met functies, met rollen, met wat je van mensen vraagt, daar staan we minder bij stil. Terwijl het al volop gaande is.
We horen het steeds vaker in gesprekken met directeuren. De vraag is zelden meer: "We zoeken iemand die precies dit lijstje taken kan uitvoeren."
Het is vaker: "We zoeken iemand die meedenkt, snel schakelt, en zich aanpast."
Dat is een totaal andere vraag.
Systemen nemen steeds meer routinewerk over. Invoeren, plannen, standaard rapportages, dat gaat sneller via automatisering. Maar foutloos is het niet altijd. En menselijk al helemaal niet.
Het werk dat overblijft is precies het werk dat je niet automatiseert.
Problemen oplossen waar geen protocol voor is. Een klant geruststellen die gefrustreerd is. Een beslissing nemen met incomplete informatie.
Dat vraagt mensen die nadenken, communiceren en zich aanpassen.
Neem een administratief medewerker. Vroeger: invoeren, archiveren, verwerken. Nu: signaleren, controleren, meedenken.
Zelfde functietitel. Ander werk.
Functies combineren steeds vaker meerdere gebieden.
Marketing zonder data bestaat nauwelijks meer. HR zonder oog voor technologie loopt achter. Operationele rollen raken verweven met IT.
Dat maakt werk vaak interessanter. Maar het maakt ook dat een taakomschrijving soms al verouderd is op het moment dat iemand begint.
De vraag is dan niet meer: kan deze persoon deze taken uitvoeren?
Maar: kan deze persoon meegroeien met hoe dit werk zich ontwikkelt?
In steeds meer functies wordt gewerkt met data. Niet alleen bij IT of finance, maar ook bij HR, marketing en sales.
Je hoeft geen analist te zijn. Maar begrijpen wat cijfers zeggen en daar iets mee doen in je dagelijkse werk, dat wordt gewoon verwacht.
Dat betekent ook iets voor hoe je mensen beoordeelt.
Niet alleen wat iemand nu kan, maar ook hoe iemand leert.
Is deze persoon nieuwsgierig? Pakt hij nieuwe tools snel op? Dat zijn signalen die er tien jaar geleden minder toe deden.
Even leek het alsof de vaste werkplek verleden tijd was. Iedereen remote, alles digitaal, kantoor optioneel.
Maar die trend keert alweer.
Steeds meer bedrijven willen mensen gewoon weer op kantoor. Niet omdat thuiswerken niet werkt, maar omdat samenwerking, cultuur en verbinding toch anders gaan als je elkaar regelmatig ziet.
Wat dat laat zien is eigenlijk het punt van deze hele blog: verwachtingen over werk veranderen snel. Soms sneller dan je denkt. Wat twee jaar geleden de norm leek, is dat nu al niet meer. Wat betekent dit voor hoe je werft?
Maar ze zijn een startpunt, geen eindpunt.
De beste aannames komen niet altijd van de kandidaat met het perfecte cv. Ze komen van de persoon die past bij hoe jouw bedrijf werkt, denkt en groeit.
De grootste fout bij werving is niet de verkeerde kandidaat kiezen. Het is de juiste kandidaat afwijzen omdat hij niet in de functiebeschrijving paste.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Wanneer heb jij je functiebeschrijvingen voor het laatst echt tegen het licht gehouden?
